İncil'in 2. Korintliler kitabının 12. bölümü, Pavlus'un kendi deneyimlerini ve Tanrı'nın gücünü nasıl deneyimlediğini anlattığı bir bölümdür. Bu bölümde Pavlus, zayıflıklarına rağmen Tanrı'nın lütfu ve gücüyle nasıl ayakta kaldığını vurgular. Bölümün özeti şu şekildedir:
- Pavlus'un Görümleri ve Vahiyleri: Pavlus, 14 yıl önce cennete götürüldüğünü ve orada açıklanamayacak şeyler duyduğunu anlatır. Bu deneyimle övünmek istemediğini, fakat Tanrı'nın ona büyük vahiyler verdiğini söyler (12:1-6).
- Dikeni ve Zayıflıklar: Pavlus, Tanrı'nın ona bir "bedeninde diken" verdiğini, bu sayede kibirlenmemesi için bir engel konduğunu belirtir. Bu dikenin ne olduğu tam olarak açıklanmaz, ancak Pavlus bununla ilgili Tanrı'ya üç kez yalvardığını ve Tanrı'nın ona "Lütfum sana yeter, çünkü gücüm zayıflıkta tamamlanır" dediğini aktarır (12:7-10).
- Zayıflıkta Güç Bulmak: Pavlus, zayıflıklarını ve sıkıntılarını sevinçle kabul ettiğini, çünkü bu zayıflıklarda Tanrı'nın gücünün kendisinde mükemmel hale geldiğini söyler. Bu nedenle, zayıflıklarında gurur duyduğunu, çünkü o zaman Tanrı'nın gücünün kendisinde kaldığını belirtir (12:9-10).
- Korintlilerle İlişkisi: Pavlus, Korintlilere olan sevgisini ve onları nasıl düşündüğünü anlatır. Onları maddi olarak sömürmediğini, aksine onların iyiliği için her şeyi yaptığını belirtir. Pavlus, Korintliler için çocukların değil, ebeveynlerin birikim yapması gerektiğini vurgular (12:14-15).
- Kendi Savunması: Pavlus, sahte elçilerle kıyaslanmasının ve onların onu küçük düşürmeye çalışmalarının kendisini etkilemediğini söyler. Pavlus, Korintlilere kendisini savunmanın gereksiz olduğunu, Tanrı'nın kendisini savunduğunu ve güç verdiğini belirtir (12:11-13).
