Ninova’nın Düşüşü ve Tanrı’nın Kaçınılmaz Adaleti
Nahum 2. bölüm, Asur İmparatorluğu’nun başkenti Ninova’nın yaklaşan yıkımını canlı ve dramatik bir dille resmeder. Peygamber, istilacı orduların şehre doğru gelişini; kalkanların kızıllığını, savaş arabalarının parıltısını, atların koşusunu ayrıntılı betimlemelerle anlatır. Bu sahneler, Tanrı’nın adaletinin tarih sahnesine girdiğini ve zulümle güç kazanan Ninova’nın artık hesap vereceğini gösterir.
Bölümde, Ninova’nın bir zamanlar güçlü ve zengin olan surlarının ve hazinelerinin nasıl bir anda talan edileceği vurgulanır. Asur’un acımasız seferleriyle başka uluslara yaşattığı korku, şimdi kendi başına dönmüştür. “Aslanın ini” olarak nitelenen kent, artık avını koruyamayacak; halkı ve zenginlikleri yok olup gidecektir.
Nahum 2, sadece tarihsel bir kehanet değil, aynı zamanda ilahi adaletin kaçınılmazlığının sembolüdür. İnsan gücüne, servetine ve askeri kudretine güvenen hiçbir imparatorluk, zulüm ve şiddet üzerine kurulu düzenini sonsuza dek sürdüremez. Bu bölüm, Tanrı’nın adaletinin zamanında ve kusursuz biçimde tecelli edeceğini hatırlatan güçlü bir uyarı niteliğindedir.
NAHUM 2
Ninova'nın Düşüşü
1 Saldırı altındasın, ey Ninova, surlarını koru,
Yolu gözle, belini doğrult, topla bütün gücünü.
2 Çünkü RAB Yakup'un soyunu
İsrail'in eski görkemine kavuşturacak;
Düşmanları onları perişan edip asmalarını harap etmiş olsa bile.
3 Askerlerinin kalkanları kıpkızıl,
Yiğitler allar kuşanmış.
Savaş arabalarının demirleri hazırlık günü nasıl da parıldıyor!
Çam mızraklar sallanıyor havada.
4 Sokaklardan fırtına gibi geçiyor savaş arabaları,
Meydanlardan koşuşuyorlar her yöne,
Şimşek gibi seğirtiyorlar.
Görünüşleri meşalelerden farksız.
5 Ninova Kralı topluyor seçkin askerlerini,
Ama sendeliyorlar yolda.
Saldıranlar kent surlarına doğru seğirtiyor,
Siperler kuruluyor.
6 Irmakların kapıları açıldı
Ve yerle bir oldu saray.
7 Tanrı'nın dediği oldu, soyup götürdüler kenti.
Güvercinler gibi inliyor kadın köleler,
Göğüslerini döverek.
8 Kaçıp gidiyor Ninova halkı,
Boşalan bir havuzun suyu gibi,
“Durun, durun!” diye bağırıyorlar,
Ama geri dönüp bakan yok.
9 Yağmalayın altınını, gümüşünü,
Yok servetinin sonu.
Her tür değerli eşyayla dolup taşıyor.
10 Yıkıldı, yerle bir oldu, viraneye döndü Ninova.
Eriyor yürekler,
Bükülüyor dizler, titriyor bedenler,
Herkesin beti benzi soluyor.
11 Aslanların inine,
Yavru aslanların beslendiği yere ne oldu?
Aslanla dişisinin ve yavrularının korkusuzca gezindiği yere ne oldu?
12 Aslan, yavrularına yetecek kadarını avladı,
Dişileri için avını boğazladı.
Mağarasını avladıklarıyla,
İnini kurbanlarıyla doldurdu.
13 Her Şeye Egemen RAB, “Sana karşıyım” diyor,
“Yakacağım savaş arabalarını,
Dumanları tütecek.
Genç aslanlarını kılıç yiyip tüketecek.
Yeryüzünde av bırakmayacağım sana
Ulaklarının sesi işitilmeyecek artık.”
