Kutsal Kitap Süleyman'ın Özdeyişleri 27

Süleyman'ın Özdeyişleri 27, dostluk, alçakgönüllülük ve emek temalarıyla gerçek değerin övgüde değil karakter ve sorumlulukta olduğunu anlatır.

Dostluk, Ölçülülük ve Gerçek Değer

Süleyman’ın Özdeyişleri 27. bölüm, insan ilişkilerinde bilgelik ve ölçünün önemini ele alır. Bölüm, gelecekle övünmeme uyarısıyla başlar; çünkü yarının ne getireceği bilinmez. Bu ifade, alçakgönüllülüğün ve anı doğru değerlendirmenin bilgelik yolundaki yerini vurgular. Övgünün başkalarından gelmesi gerektiği, kişinin kendini yüceltmesinin ise değersiz olduğu belirtilir.

Dostluk temasının öne çıktığı bu bölümde, gerçek arkadaşlığın zor zamanlarda ortaya çıktığı anlatılır. “Dostun açık uyarısı, düşmanın gizli öpücüğünden iyidir” anlayışıyla samimi eleştirinin iyileştirici gücüne dikkat çekilir. Aynı zamanda kıskançlık, öfke ve gereksiz çekişmelerin insan ruhunu yıprattığı ifade edilir.

Bölümün son kısmında emek ve sorumluluk vurgulanır. Sahip olunanlara özen göstermek, sürüleri tanımak ve düzenli çalışmak; geçici zenginlik yerine kalıcı güven sağlar. Süleyman’ın Özdeyişleri 27, insanı ilişkilerinde dürüst, yaşamında ölçülü ve emeğinde bilinçli olmaya çağırarak gerçek değerin karakterde saklı olduğunu öğretir.

SÜLEYMAN'IN ÖZDEYİŞLERİ 27

1 Yarınla övünme,

Çünkü ne getireceğini bilemezsin.

2 Seni kendi ağzın değil, başkaları övsün,

Kendi dudakların değil, yabancı övsün.

3 Taş ağırdır, kum bir yüktür,

Ama ahmağın kışkırtması ikisinden de ağırdır.

4 Öfke zalim, hiddet azgındır,

Ama kıskançlığa kim dayanabilir?

5 Açık bir azar,

Gizli tutulan sevgiden iyidir.

6 Düşmanın öpücükleri aldatıcıdır,

Ama dostun seni iyiliğin için yaralar.

7 Tok insanın canı balı bile çekmez,

Aç kişiye en acı şey tatlı gelir.

8 Yuvasından uzak kalan kuş nasılsa,

Yurdundan uzak kalan insan da öyledir.

9 Güzel koku ve buhur canı ferahlatır,

Dostun verdiği öğüt insana tatlı gelir.

10 Kendi dostunu da babanın dostunu da bırakma

Ve felakete uğradığın gün kardeşinin evine gitme;

Yakın komşun uzaktaki kardeşten yeğdir.

11 Oğlum, bilgece davran ki yüreğim sevinsin,

Beni ayıplayana yanıt vereyim.

12 İhtiyatlı kişi tehlikeyi görünce saklanır,

Bönse öne atılır ve zarar görür.

13 Tanımadığı birine kefil olanın giysisini al;

Bir yabancı için yapıyorsa bunu,

Giysisini rehin tut.

14 Sabah sabah komşuya verilen gürültülü bir selam

Küfür sayılır.

15 Kavgacı kadının dırdırı

Yağmurlu günde damlaların dinmeyen sesi gibidir.

16 Böyle bir kadını dizginlemeye kalkmak,

Rüzgarı ya da yağı avuçta tutmaya çalışmak gibidir.

17 Demir demiri biler,

İnsan da insanı...

18 İncir ağacını budayan meyvesini yer,

Efendisine hizmet eden onurlandırılır.

19 Su görüntümüzü nasıl yansıtıyorsa,

Yürek de insanın içini yansıtır.

20 Ölüm ve yıkım diyarı insana doymaz,

İnsanın gözü de hiç doymaz.

21 Altın ocakta, gümüş potada sınanır,

İnsansa aldığı övgüyle sınanır.

22 Ahmağı buğdayla birlikte dibekte tokmakla dövsen bile,

Ahmaklığından kurtulmaz.

23 Davarına iyi bak,

Sığırlarına dikkat et.

24 Çünkü zenginlik kalıcı değildir

Ve taç kuşaktan kuşağa geçmez.

25 Çayır biçilince, yeni çimen çıkınca,

Dağlardaki otlar toplanınca,

26 Kuzular seni giydirir,

Tekeler tarlanın bedeli olur.

27 Keçilerin sütü yalnız seni değil,

Ev halkını, hizmetçilerini de doyurmaya yeter.