Kutsal Kitap Yeşaya 63

Yeşaya 63, Tanrı'nın kötülüğe karşı adaletini, İsrail'e gösterdiği geçmiş merhameti ve halkın O'na yönelttiği içten yakarışı birlikte sunar.

Kurtaran Tanrı ve Hatırlanan Merhamet

Yeşaya 63, Tanrı’nın hem yargılayan hem de kurtaran yönünü birlikte ele alan güçlü bir bölümdür. Metin, Edom’dan gelen ve giysileri kanla kaplı olan görkemli bir figürle başlar. Bu betimleme, Tanrı’nın adaletini bizzat uyguladığını ve kötülüğe karşı tek başına savaştığını simgeler. Uluslar arasında adaleti sağlayan Tanrı, öfkesini de kurtarışını da kendi kudretiyle gerçekleştirir.

Bölümün devamında anlatım değişir ve geçmişte Tanrı’nın İsrail’e gösterdiği merhamet hatırlatılır. Halk, Tanrı’nın onları Mısır’dan çıkardığı günleri, çölde nasıl yönlendirdiğini ve sıkıntı anlarında nasıl kurtardığını anımsar. Tanrı’nın sevgisi ve sabrı, halkın tüm zayıflıklarına rağmen onları terk etmemesiyle vurgulanır. Ancak buna karşılık, halkın isyanı ve Tanrı’nın Kutsal Ruhu’nu incitmesi de açıkça dile getirilir.

Yeşaya 63’ün son kısmı, Tanrı’ya yöneltilen samimi bir yakarışla şekillenir. Halk, Tanrı’yı gökten bakmaya ve eski merhametini yeniden göstermeye çağırır. Bu bölüm, geçmiş kurtuluşların gelecekteki umut için temel oluşturduğunu güçlü biçimde ortaya koyar.

YEŞAYA 63

Rab'bin Gücü

1 Edom'dan , Bosra'dan

Al giysiler içinde bu gelen kim?

Göz kamaştırıcı giysiler içinde,

Büyük güçle yürüyen kim?

“O benim! Adaleti duyuran,

Kurtarmaya gücü olan.”

2 Giysilerin neden kırmızı?

Üstün başın neden çukurda üzüm çiğneyen biri gibi kızıla bulanmış?

3 “Çukurda üzümü tek başıma çiğnedim,

Yanımda halklardan kimse yoktu.

Öfkeyle çiğnedim onları,

Gazapla ayaklarımın altına aldım.

Kanları giysilerime sıçradı, bütün elbisemi kirletti.

4 Çünkü öç alma günü yüreğimdeydi,

Halkımı kurtaracağım yıl gelmişti.

5 Baktım, yardım edecek kimse yoktu,

Destek verecek kimsenin olmayışına şaştım;

Gücüm kurtuluş sağladı,

Gazabım bana destek oldu.

6 Öfkeyle halkları çiğnedim,

Onları gazapla sarhoş ettim,

Yere akıttım kanlarını.”

Rab'bin İyiliği

7 Şefkati ve iyiliği uyarınca

Bizim için yaptıklarından, evet,

İsrail halkı için yaptığı bütün iyiliklerinden ötürü

RAB'bin iyiliklerini ve övülesi işlerini anacağım.

8 RAB dedi ki, “Onlar kuşkusuz benim halkım,

Beni aldatmayacak çocuklardır.”

Böylece onların Kurtarıcısı oldu.

9 Sıkıntı çektiklerinde O da sıkıntı çekti.

Huzurundan çıkan melek onları kurtardı.

Sevgisi ve merhametinden ötürü onları kurtardı,

Geçmişte onları sürekli yüklenip taşıdı.

10 Ama başkaldırıp O'nun Kutsal Ruhu'nu incittiler.

O da düşmanları olup onlara karşı savaştı.

11-13 Sonra halkı eski günleri,

Musa'nın dönemini anımsadı.

“Çobanlarıyla birlikte onları denizden geçiren,

Kutsal Ruhu'nu aralarına yerleştiren,

Görkemli gücüyle Musa'nın sağında yol alan,

Sonsuz onur kazanmak için önlerinde suları yaran,

Bir at nasıl tökezlemeden kırdan geçerse

Onları deniz yatağından öyle geçiren RAB nerede?”

Diye sordular.

14 Ovaya götürülen sürü gibi

RAB'bin Ruhu onları rahata kavuşturdu.

İşte adını onurlandırmak için

Halkına böyle yol gösterdi.

Merhamet ve Yardım Dileği

15 Ya RAB, gökten bak,

Kutsal, görkemli ve yüce yerinden bizi gör!

Gayretin, gücün nerede?

Gönlündeki özlem ve merhameti

Bizden esirgedin.

16 Babamız sensin.

İbrahim bizi tanımasa da,

İsrail bizi kabul etmese de,

Babamız'sın, ya RAB,

Ezelden beri adın “Kurtarıcımız”dır.

17 Ya RAB, neden bizi yolundan saptırıyor,

İnatçı kılıyor,

Senden korkmamızı engelliyorsun?

Kulların uğruna,

Mirasın olan oymakların uğruna geri dön.

18 Kutsal halkın kısa süre tapınağına sahip oldu,

Ama düşmanlarımız onu çiğnedi.

19 Öteden beri yönetmediğin,

Sana ait olmayan bir halk gibi olduk.