Kutsal Kitap Yeşaya 48

Yeşaya 48, sözde inançla gerçek sadakat arasındaki farkı ortaya koyar; Tanrı'nın arındırıcı uyarılarını, kurtuluş çağrısını ve itaatsizliğin sonuçlarını anlatır.

İtaatsizlikten Arınmaya Çağrı

Yeşaya 48, Tanrı’nın halkına yönelik sert ama öğretici bir yüzleşme niteliği taşır. Metin, İsrail’in adını taşımasına rağmen yüreğinde doğruluk ve sadakat taşımayan bir topluluk olarak betimlenmesiyle başlar. Halk, Tanrı’yı ağzıyla anmakta fakat yaşamıyla O’nu inkâr etmektedir. Bu ikiyüzlülük, ilahi uyarıların temel sebebi olarak gösterilir.

Bölümde Tanrı, geçmişte gerçekleşen olayları önceden bildirdiğini hatırlatır. Bunun amacı, halkın bunları putlara ya da kendi gücüne bağlamasını engellemektir. Tanrı, sabrı sayesinde halkını tamamen yok etmediğini, ancak onları arıtmak için sıkıntıdan geçirdiğini açıklar. Bu arınma, gümüşün ateşte saflaştırılması benzetmesiyle anlatılır.

Yeşaya 48’in ilerleyen kısmında kurtuluş çağrısı yenilenir. Tanrı, halkını Babil’den çıkmaya davet eder ve onları yol gösterecek olanın kendisi olduğunu vurgular. Eğer halk Tanrı’nın buyruklarına kulak verseydi, barış ve esenlik ırmak gibi akacaktı. Bölüm, kötüler için esenlik olmadığını hatırlatan uyarıcı bir sözle sona erer.

YEŞAYA 48

İsrail'in İnatçılığı

1 “Dinle, ey Yakup soyu!

İsrail adıyla anılan, Yahuda soyundan gelen,

RAB'bin adıyla ant içen sizler,

İsrail'in Tanrısı'na yakarır,

Ama bunu doğrulukla, içtenlikle yapmazsınız.

2 Kutsal kentli olduğunuzu,

İsrail'in Tanrısı'na dayandığınızı ileri sürersiniz.

O'nun adı Her Şeye Egemen RAB'dir.

3 Olup bitenleri çok önceden bildirdim,

Ağzımı açıp duyurdum.

Ansızın yaptım ve gerçekleştiler.

4 İnatçı olduğunuzu,

Tunç alınlı, demir boyunlu olduğunuzu bildiğim için

5 Bunları size çok önceden bildirdim,

Olmadan önce duyurdum.

Yoksa, ‘Bunları yapan putlarımızdır,

Olmalarını buyuran

Oyma ve dökme putlarımızdır’ derdiniz.

6 Bunları duydunuz, hepsini inceleyin.

Peki, kabul etmeyecek misiniz?

Şimdiden size yeni şeyler,

Bilmediğiniz gizli şeyler açıklayacağım.

7 Bunlar şimdi yaratılıyor,

Geçmişte değil;

Bugüne kadar duymadınız,

Yoksa, ‘Bunları biliyorduk’ derdiniz.

8 Ne duydunuz, ne de anladınız,

Öteden beri kulaklarınız tıkalı.

Ne denli hain olduğunuzu biliyorum,

Doğuştan isyankâr olduğunuz biliniyor.

9 Adım uğruna öfkemi geciktiriyorum.

Ünümden ötürü kendimi tutuyorum,

Yoksa sizi yok ederdim.

10 Bakın, gümüşü arıtır gibi olmasa da sizleri arıttım,

Sıkıntı ocağında denedim.

11 Bunu kendim için, evet, kendim için yapıyorum.

Adımı bayağılaştırmanızı nasıl hoş görebilirim?

Bana ait olan onuru başkasına vermem.”

İsrail Kurtulacak

12 “Ey Yakup soyu, çağırdığım İsrail, beni dinle:

Ben O'yum; ilk Ben'im, son da Ben'im.

13 Yeryüzünün temelini elimle attım,

Gökleri sağ elim gerdi.

Onları çağırdığımda

Birlikte önümde dikilirler.

14 “Toplanıp dinleyin hepiniz:

Putlardan hangisi bunları önceden bildirebildi?

RAB'bin sevdiği kişi

O'nun Babil'e karşı tasarladığını yerine getirecek.

Gücünü Kildaniler'e* karşı kullanacak.

15 Ben, evet, ben söyledim, onu ben çağırdım,

Onu getirdim, görevini başaracak.

16 “Yaklaşın bana, dinleyin söyleyeceklerimi:

Başlangıçtan beri açıkça konuştum,

O zamandan bu yana oradayım.”

Egemen RAB şimdi beni ve Ruhu'nu gönderiyor.

17 Sizleri kurtaran İsrail'in Kutsalı RAB diyor ki,

“Yararlı olanı size öğreten,

Gitmeniz gereken yolda sizi yürüten

Tanrınız RAB benim.

18 “Keşke buyruklarıma dikkat etseydiniz!

O zaman esenliğiniz ırmak gibi,

Doğruluğunuz denizin dalgaları gibi olurdu.

19 Soyunuz kum gibi,

Torunlarınız kum taneleri gibi olurdu.

Adları ne unutulur,

Ne de huzurumdan yok olurdu.”

20 Babil'den çıkın, Kildaniler'den kaçın,

Sevinç çığlıklarıyla ilan edin bunu,

Haberini duyurun, dünyanın dört bucağına yayın.

“RAB, kulu Yakup'un soyunu kurtardı” deyin.

21 Onları çöllerden geçirirken susuzluk çekmediler,

Onlar için sular akıttı kayadan,

Kayayı yardı, sular fışkırdı.

22 “Kötülere esenlik yoktur” diyor RAB.