Kutsal Kitap Yeşaya 42
Yeşaya 42, adaleti şefkatle getiren Tanrı'nın kulunu, uluslara yayılan kurtuluşu ve putlara karşı ilan edilen yeni ilahi başlangıcı anlatır.
Adalet Getiren Kul ve Yeni Başlangıç
Yeşaya 42, Tanrı’nın kulu aracılığıyla dünyaya sunacağı adalet ve ışık temasını merkezine alan önemli bir bölümdür. Metin, Tanrı’nın seçtiği ve Ruhuyla desteklediği kulun tanıtılmasıyla başlar. Bu kul, yüksek sesle değil; kırık kamışı kırmadan, sönmekte olan fitili söndürmeden adaleti gerçekleştirecektir. Bu anlatım, şefkatli ama kararlı bir kurtuluş yolunu simgeler.
Bölümde kulun görevi yalnızca İsrail’le sınırlı değildir. O, uluslara adalet getirecek, kör gözleri açacak ve tutsakları özgürlüğe kavuşturacaktır. Bu evrensel bakış, Tanrı’nın kurtuluş planının tüm insanlığı kapsadığını ortaya koyar. Tanrı, kendi görkemini putlarla paylaşmayacağını açıkça ilan eder ve yeni bir ilahi başlangıcın duyurusunu yapar.
Yeşaya 42’nin devamında halkın ruhsal körlüğü eleştirilir. Tanrı’nın yaptığı onca işe rağmen anlayış eksikliği sürmektedir. Buna rağmen Tanrı, adaletinden vazgeçmez ve halkını terk etmez. Bölüm, Tanrı’nın sadakati ve yeni bir dönemi başlatan kudreti vurgulayarak sona erer.
YEŞAYA 42
Rab'bin Kulu
1 “İşte kendisine destek olduğum,
Gönlümün hoşnut olduğu seçtiğim kulum!
Ruhum'u onun üzerine koydum.
Adaleti uluslara ulaştıracak.
2 Bağırıp çağırmayacak,
Sokakta sesini yükseltmeyecek.
3 Ezilmiş kamışı kırmayacak,
Tüten fitili söndürmeyecek.
Adaleti sadakatle ulaştıracak.
4 Yeryüzünde adaleti sağlayana dek
Umudunu, cesaretini yitirmeyecek.
Kıyı halkları onun yasasına umut bağlayacak.”
5 Gökleri yaratıp geren,
Yeryüzünü ve ürününü seren,
Dünyadaki insanlara soluk,
Orada yaşayanlara ruh veren RAB Tanrı diyor ki,
6 “Ben, RAB, seni doğrulukla çağırdım,
Elinden tutacak,
Seni koruyacağım.
Seni halka antlaşma,
Uluslara ışık yapacağım.
7 Öyle ki, kör gözleri açasın,
Zindandaki tutsakları,
Cezaevi karanlığında yaşayanları özgür kılasın.
8 “Ben RAB'bim, adım budur.
Onurumu bir başkasına,
Övgülerimi putlara bırakmam.
9 Bakın, önceden bildirdiklerim gerçekleşti.
Şimdi de yenilerini bildiriyorum;
Bunlar ortaya çıkmadan önce size duyuruyorum.”
Övgü İlahisi
10 Ey denizlere açılanlar ve denizlerdeki her şey,
Kıyılar ve kıyı halkları,
RAB'be yeni bir ilahi söyleyin,
Dünyanın dört bucağından O'nu ezgilerle övün.
11 Bozkır ve bozkırdaki kentler,
Kedar köylerinde yaşayan halk
Sesini yükseltsin.
Sela'da oturanlar sevinçle haykırsın,
Bağırsın dağların doruklarından.
12 Hepsi RAB'bi onurlandırsın,
Kıyı halkları O'nu övsün.
13 Yiğit gibi çıkagelecek RAB,
Savaşçı gibi gayrete gelecek.
Bağırıp savaş çığlığı atacak,
Düşmanlarına üstünlüğünü gösterecek.
Rab'bin Yardım Sözü
14 “Uzun zamandır ses çıkarmadım,
Sustum, kendimi tuttum.
Ama şimdi feryat edeceğim doğuran kadın gibi,
Nefesim tutulacak, kesik kesik soluyacağım.
15 Harap edeceğim dağları, tepeleri,
Bütün yeşilliklerini kurutacağım.
Irmakları adalara çevirip havuzları kurutacağım.
16 Körlere bilmedikleri yolda rehberlik edeceğim,
Onlara kılavuz olacağım bilmedikleri yollarda,
Karanlığı önlerinde ışığa,
Engebeleri düzlüğe çevireceğim.
Yerine getireceğim sözler bunlardır.
Onlardan geri dönmem.
17 Oyma putlara güvenenler,
Dökme putlara, ‘İlahlarımız sizsiniz’ diyenlerse
Geri döndürülüp büsbütün utandırılacaklar.”
Kör, Sağır İsrail
18 “Ey sağırlar, işitin,
Ey körler, bakın da görün!
19 Kulum kadar kör olan var mı?
Gönderdiğim ulak kadar sağır olan var mı?
Benimle barışık olan kadar,
RAB'bin kulu kadar kör olan kim var?
20 Pek çok şey gördünüz, ama aldırmıyorsunuz,
Kulaklarınız açık, ama işitmiyorsunuz.”
21 Kendi doğruluğu uğruna Kutsal Yasa'yı
Büyük ve yüce kılmak RAB'bi hoşnut etti.
22 Ama bu yağmalanmış, soyulmuş bir halktır.
Hepsi deliklere, cezaevlerine kapatılmışlardır.
Yağmalanmak için varlar, kurtaran yok.
Soyulmak içinler, “Geri verin” diyen yok.
23 Hanginiz kulak verecek?
Gelecekte kim can kulağıyla dinleyecek?
24 Yakup soyunun soyulmasına,
İsrail'in yağmalanmasına kim olur verdi?
Kendisine karşı günah işlediğimiz RAB değil mi?
Çünkü O'nun yolunda yürümek istemediler,
Yasasına kulak asmadılar.
25 Bu yüzden kızgın öfkesini,
Savaşın şiddetini üzerlerine yağdırdı.
Ama ateş çemberi içinde olduklarını farketmediler,
Aldırmadılar kendilerini yakıp bitiren ateşe.