Kutsal Kitap Yeşaya 16

TAKİP ET

Yeşaya 16, Moav'ın yıkım karşısındaki ağıtını, kibirle kurulan gücün çöküşünü ve adaletle yönetilen bir düzende bulunan merhamet ve güven çağrısını anlatır.

Merhamet Çağrısı ve Geçici Güç

Yeşaya 16, Moav için yükselen bir ağıt ve aynı zamanda merhamete açılan bir çağrı niteliği taşır. Bölüm, Moav halkının yıkım karşısında kaçışını ve çaresizliğini betimleyerek başlar. Sürgün yollarında ağlayan insanlar, kaybolan güvenliğin ve çöken gururun simgesidir. Moav’ın bir zamanlar övündüğü gücü ve kibri artık onu koruyamaz hâle gelmiştir.

Metin boyunca Moav’ın İsrail’den yardım istemesi dikkat çeker. Sığınma, koruma ve adalet talebi dile getirilir. Bu çağrı, yalnızca siyasi bir yardım isteği değil; aynı zamanda doğru olana yönelme arzusunu da yansıtır. Yeşaya, gerçek güvenliğin zorbalıkta değil, adaletle yönetilen bir düzende bulunduğunu ima eder. Davut soyundan gelecek adil bir yöneticiye yapılan gönderme, kalıcı güvenin Tanrı’nın kurduğu düzenle mümkün olacağını gösterir.

Yeşaya 16’nın son kısmında ise Moav için belirlenen sürenin sınırlı olduğu vurgulanır. Gururla kurulan düzen çökecek, geriye yalnızca zayıf bir kalıntı kalacaktır. Bölüm, gücün geçiciliğini ve merhamete yönelmenin hayati önemini hatırlatan uyarıcı bir mesajla sona erer.

YEŞAYA 16

1 Sela'dan çöl yoluyla Siyon Kenti'nin kurulduğu dağa,

Ülkenin hükümdarına kuzular gönderin.

2 Moavlı kızlar yuvalarından atılmış,

Öteye beriye uçuşan kuşlar gibi

Arnon Irmağı'nın geçitlerinde dolaşıyor.

3 “Bize öğüt ver, bir karar al,

Öğle sıcağında gece gibi gölge sal üstümüze.

Kovulanları sakla, kaçakları ele verme” diyorlar.

4 “Kovulanlarım seninle birlikte yaşasın.

Kırıp geçirenlere karşı

Biz Moavlılar'a sığınak ol.”

Baskı ve yıkım son bulduğunda,

Ülkeyi çiğneyenler yok olduğunda,

Sevgiye dayanan bir yönetim kurulacak,

5 Davut soyundan biri sadakatle krallık yapacak.

Yargılarken adaleti arayacak,

Doğru olanı yapmakta tez davranacak.

6 Moav'ın ne denli gururlanıp büyüklendiğini,

Kendini ne denli beğendiğini,

Kibirlenip küstahlaştığını duyduk.

Övünmesi boşunadır.

7 Bu yüzden Moavlılar Moav için feryat edecek,

Hepsi feryat edecek.

Kîr-Hereset'in üzüm pestillerini

Anımsayıp üzülecek, yas tutacaklar.

8 Çünkü Heşbon'un tarlaları,

Sivma'nın asmaları kurudu.

Ulusların beyleri onların seçkin dallarını kırdılar.

O dallar ki, Yazer'e erişir, çöle uzanırdı,

Filizleri yayılır, gölü aşardı.

9 Bu yüzden Yazer için,

Sivma'nın asmaları için acı acı ağlıyorum.

Sizleri gözyaşlarımla sulayacağım,

Ey Heşbon ve Elale!

Çünkü savaş çığlıkları yaz meyvelerinizin,

Biçtiğiniz ekinin üzerine düştü.

10 Meyve bahçelerindeki sevinç ve neşe yok oldu.

Bağlarda ne şarkı söyleyen olacak,

Ne sevinç çığlığı atan.

Üzüm sıkma çukurlarında çalışan kalmayacak,

Sevinç çığlıklarını susturdum.

11 Yüreğim bir lir gibi inliyor Moav için,

Kîr-Hereset için içim sızlıyor.

12 Moav halkı tapınma yerine çıkarak kendini yoruyor,

Dua etmek için tapınağa gidiyor, ama hepsi boşuna!

13 RAB'bin Moav için geçmişte söylediği budur. 14 RAB şimdi diyor ki, “Moav'ın övündükleri de kalabalık halkı da tam üç yıl sonra rezil olacak. Sağ kalan çok az sayıda kişiyse güçsüz olacak.”