Kutsal Kitap Vaiz 12

Vaiz 12, yaşamın geçiciliğini ve yaşlılığı güçlü imgelerle anlatır; insanın gerçek görevinin Tanrı'yı anmak ve O'nun buyruklarına uymak olduğunu vurgular.

Hayatın Son Dersi: Yaratıcıyı Hatırla

Vaiz 12, insan ömrünün geçiciliğini çarpıcı benzetmelerle anlatan, bilgelik dolu bir kapanış bölümüdür. Metin, gençlik yıllarının hızla geçtiğini, gücün ve canlılığın zamanla zayıfladığını hatırlatarak başlar. Güneşin, ayın ve yıldızların kararması; evin bekçilerinin titremesi; değirmenlerin durması gibi imgeler, yaşlanmanın ve bedensel çözülmenin şiirsel anlatımıdır. İnsan, sonunda “geldiği toprağa” döner; ruh ise onu verene gider.

Bu tablo, karamsarlık üretmek için değil, hayatın gerçek değerini göstermek içindir. Vaiz, dünyevi uğraşların geçici olduğunu vurgularken, kalıcı olanın Tanrı’yla kurulan bağ olduğunu söyler. Bilgelik, hazların peşinden sürüklenmek değil; zamanı doğru okuyup sorumlulukla yaşamaktır. Bölümün doruk noktası, kitabın ana mesajını özetler: Tanrı’dan korkmak ve O’nun buyruklarını tutmak insanın bütün görevidir. Çünkü her iş, gizli olanlar da dâhil, ilahi yargıya çıkarılacaktır.

Vaiz 12, hayatın sonuna bakarak bugünü anlamaya çağıran güçlü bir hatırlatmadır.

VAİZ 12

1-2 Bu yüzden zor günler gelmeden,

“Zevk almıyorum” diyeceğin yıllar yaklaşmadan,

Güneş, ışık, ay ve yıldızlar kararmadan

Ve yağmurdan sonra bulutlar geri dönmeden,

Gençlik günlerinde seni yaratanı anımsa.

3 O gün, evi bekleyenler titreyecek,

Güçlüler eğilecek,

Öğütücüler azaldığı için duracak,

Pencereden bakanlar kararacak.

4 Değirmen sesi yavaşlayınca,

Sokağa açılan çift kapı kapanacak,

İnsanlar kuş sesiyle uyanacak ,

Ama şarkıların sesini duyamayacaklar.

5 Dahası yüksek yerden,

Sokaktaki tehlikelerden korkacaklar;

Badem ağacı çiçek açacak,

Çekirge ağırlaşacak,

Tutku zayıflayacak .

Çünkü insan sonsuzluk evine gidecek,

Yas tutanlar sokakta dolaşacak.

6 Gümüş tel kopmadan,

Altın tas kırılmadan,

Testi çeşmede parçalanmadan,

Kuyu makarası kırılmadan,

7 Toprak geldiği yere dönmeden,

Ruh onu veren Tanrı'ya dönmeden,

Seni yaratanı anımsa.

8 “Her şey boş” diyor Vaiz, “Bomboş!”

Son Söz

9 Vaiz yalnız bilge değildi, bildiklerini halka da öğretiyordu. Hesap etti, araştırdı ve birçok özdeyişi düzene soktu. 10 Güzel sözler bulmaya çalıştı. Yazdıkları gerçek ve doğrudur.

11 Bilgelerin sözleri üvendire gibidir, derledikleri özdeyişlerse, iyi çakılan çivi gibi; bir tek Çoban tarafından verilmişler. 12 Bunların dışındakilerden sakın, evladım. Çok kitap yazmanın sonu yoktur, fazla araştırma da bedeni yıpratır.

13 Her şey duyuldu, sonuç şu:

Tanrı'ya saygı göster, buyruklarını yerine getir,

Çünkü her insanın görevi budur.

14 Tanrı her işi, her gizli şeyi yargılayacaktır,

İster iyi ister kötü olsun.