Kutsal Kitap 1.Korintliler 4

1.Korintliler 4. Bölüm, Pavlus'un kendisi ve diğer elçiler hakkındaki düşüncelerini ve Korintlilere olan tavsiyelerini içerir. Bu bölümde Pavlus, elçilerin rollerini, sadakatlerini ve karşılaştıkları zorlukları açıklar.

1.Korintliler 4. Bölüm, Pavlus'un kendisi ve diğer elçiler hakkındaki düşüncelerini ve Korintlilere olan tavsiyelerini içerir. Bu bölümde Pavlus, elçilerin rollerini, sadakatlerini ve karşılaştıkları zorlukları açıklar. İşte bu bölümün özeti:

1. Korintliler 4. Bölüm Özeti

Elçilerin Rolleri ve Sadakati (1-5. Ayetler)

Pavlus, elçilerin ve Rab'bin hizmetkârları olarak nasıl görülmeleri gerektiğini açıklar. Onlar, Tanrı'nın sırlarının emanetçileri olarak hareket ederler.

Emanetçi olmak için en önemli şeyin güvenilirlik olduğunu vurgular.

Pavlus, insan yargılarının önemli olmadığını, çünkü kendisini yargılayacak olanın Rab olduğunu söyler.

Kendi vicdanında temiz olduğunu düşünse de, bunun kendisini aklamadığını belirtir. Nihai yargıyı Rab yapacaktır.

Rab'bin gelişine kadar hiçbir şeyi, zamanından önce yargılamamalarını tavsiye eder. Rab geldiğinde, gizli şeyleri açığa çıkaracak ve insanların yüreklerindeki niyetleri ortaya koyacaktır. O zaman herkes, Tanrı'dan övgüsünü alacaktır.

Pavlus'un ve Diğer Elçilerin Çektiği Zorluklar (6-13. Ayetler)

Pavlus, Korintlilere kendisi ve Apollos'u örnek göstererek, kendilerini aşırı derecede yüceltmemeleri gerektiğini öğretir.

Korintlilerin, sahip oldukları her şeyi Tanrı'dan aldıklarını hatırlatır ve bu yüzden övünmemeleri gerektiğini belirtir.

Pavlus, Korintlilerin zengin, güçlü ve onurlu olduklarını düşündüklerini ama elçilerin tam tersine aç, susuz, çıplak, dövülmüş ve evsiz olduklarını söyler.

Elçilerin, zor şartlar altında çalıştıklarını, lanetlendiklerinde kutsadıklarını, zulme uğradıklarında sabrettiklerini ve iftiraya uğradıklarında iyi sözler söylediklerini açıklar.

Pavlus, elçilerin dünyanın pisliği ve her şeyin süprüntüsü gibi görüldüğünü belirtir.

Pavlus'un Korintlilere Olan Baba Şefkati (14-21. Ayetler)

Pavlus, bu şeyleri onları utandırmak için değil, sevgili çocukları olarak uyarmak için yazdığını söyler.

Onlara çok sayıda eğitmenleri olsa da, çok az babaları olduğunu hatırlatır. Pavlus, müjde yoluyla onların babası olduğunu belirtir.

Onlardan, kendisini örnek almalarını ister ve bu nedenle Timoteos'u onlara gönderdiğini açıklar. Timoteos, Pavlus'un yollarını onlara hatırlatacaktır.

Bazılarının Pavlus'un gelmeyeceğini düşündükleri için kibirlendiğini ama Rab'bin isteğiyle kısa süre içinde Korint'e geleceğini ve kibirli olanların sözlerini değil, güçlerini göreceğini söyler.

Tanrı'nın Krallığı'nın sözde değil, güçte olduğunu vurgular.

Korintlilere, sopayla mı yoksa sevgi ve yumuşaklık ruhuyla mı gelmesini istediklerini sorarak bölümü tamamlar.

Bu bölümde Pavlus, elçilerin rollerini ve karşılaştıkları zorlukları açıklarken, Korintlilere kendilerini aşırı derecede yüceltmemeleri gerektiğini öğretir. Ayrıca, baba şefkatiyle onları uyarır ve doğru yolu izlemeleri için kendisini örnek almalarını tavsiye eder.

1.KORİNTLİLER 4

Mesih'in Elçileri

1 Böylece insanlar bizi Mesih'in hizmetkârları ve Tanrı'nın sırlarının kâhyaları saysın. 2 Kâhyada aranan başlıca nitelik güvenilir olmasıdır. 3 Sizin tarafınızdan ya da olağan bir mahkeme tarafından yargılanırsam hiç aldırmam. Kendi kendimi de yargılamıyorum. 4 Kendimde bir kusur görmüyorum. Ama bu beni aklamaz. Beni yargılayan Rab'dir. 5 Bu nedenle, belirlenen zamandan önce hiçbir şeyi yargılamayın. Rab'bin gelişini bekleyin. O, karanlığın gizlediklerini aydınlığa çıkaracak, yüreklerdeki amaçları açığa vuracaktır. O zaman herkes Tanrı'dan payına düşen övgüyü alacaktır.

6 Kardeşler, bizden örnek alarak, “Yazılmış olanın dışına çıkmayın” sözünün anlamını öğrenmeniz için bu ilkeleri sizin yararınıza kendime ve Apollos'a uyguladım. Öyle ki, hiç kimse biriyle övünüp bir başkasını hor görmesin. 7 Seni başkasından üstün kılan kim? Tanrı'dan almadığın neyin var ki? Madem aldın, niçin almamış gibi övünüyorsun?

8 Zaten tok ve zenginsiniz! Biz olmadan krallar olmuşsunuz! Keşke gerçekten krallar olsaydınız da, biz de sizinle birlikte krallık etseydik! 9 Kanımca Tanrı biz elçileri, en geriden gelen ölüm hükümlüleri gibi gözler önüne serdi. Hem melekler hem insanlar için, bütün evren için seyirlik oyun olduk. 10 Biz Mesih uğruna akılsızız, ama siz Mesih'te akıllısınız! Biz zayıfız, siz güçlüsünüz! Siz saygıdeğer kişilersiniz, bizse değersiziz! 11 Şu ana dek aç, susuz, çıplağız. Dövülüyoruz, barınacak yerimiz yok. 12 Kendi ellerimizle çalışıp emek veriyoruz. Bize sövenlere iyilik diliyoruz, zulmedilince sabrediyoruz. 13 İftiraya uğrayınca tatlılıkla karşılık veriyoruz. Şu ana dek adeta dünyanın süprüntüsü, her şeyin döküntüsü olduk.

14 Bunları sizi utandırmak için değil, siz sevgili çocuklarımı uyarmak için yazıyorum. 15 Çünkü Mesih'in yolunda sayısız eğiticiniz olsa da çok sayıda babanız yoktur. Size Müjde'yi ulaştırmakla Mesih İsa'da manevi babanız oldum. 16 Bu nedenle beni örnek almaya çağırıyorum sizi. 17 Rab'be sadık olan sevgili çocuğum Timoteos'u bu amaçla size gönderiyorum. Her yerde, her kilisede öğrettiğim ve Mesih'te izlediğim yolları o size anımsatacaktır.

18 Bazılarınız yanınıza gelmeyeceğimi sanarak küstahlaşıyor. 19 Ama Rab dilerse yakında yanınıza geleceğim. O zaman bu küstahların söylediklerini değil, güçlerinin ne olduğunu öğreneceğim. 20 Çünkü Tanrı'nın Egemenliği lafta değil, güçtedir. 21 Ne istiyorsunuz? Size sopayla mı geleyim, yoksa sevgi ve yumuşak bir ruhla mı?