Cahit Sıtkı Tarancı Kimdir?
Cahit Sıkı Tarancı, 4 Ekim 1910 tarihinde, Diyarbakırın Sur ilçesinde, Camiikebir Mahallesinde doğmuştur.
Orta öğretimini Galatasaray Lisesi'nde aldıktan sonra o zamanki adıyla Mülkiye Mektebi´nde eğitim görmeye devam etmiş (Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi), sonrasında Ankara Yüksek Ticaret Okulunu tamamlayarak öğretim hayatını başarıyla bitirmiştir.
Cahit Sıtkı Tarancı'nın Hayatı
İlk olarak iş hayatına Sümerbank´ta memur olarak çalışarak başlayan Tarancı, hayatında önemli bir dönüm noktası olarak 1939 senesinde Paris’e gitti. Paris Radyosu’nda Türkçe yayın yapılan bir programda spikerlik yaptı. 2. Dünya Savaşı’nın patlak vermesinin ardından Türkiye'ye geri dönerek askerlik görevini tamamlayan Tarancı, askerlik sonrası bir süre İstanbul´da babası ile birlikte çalıştı. Daha sonra Ankara'da Anadolu Ajansı'nda çevirmen olarak görev yapan Tarancı, son olarak da Toprak Mahsulleri Ofisi ve Çalışma Bakanlığı' nda uzun süre çalışma hayatına devam etti.
Cahit Sıtkı Tarancı'nın Edebi Hayatı
Cahit Sıtkı Tarancı’nın ilk şiirleri ile okuyucu, dönemin önde gelen dergileri Muhit, Servet-i Fünun ve Uyanış dergilerinde buluştu. İlk şiirlerinde hece ölçüsü bakımından alışılmış kalıplardan daha farklı olduğu dikkat çekti.
Cahit Sıtkı Tarancı, 1946 yılında Cumhuriyet Halk Partisi´nin düzenlediği bir şiir yarışmasında “0tuz beş yaş” şiiriyle birincilik elde etti. Bu sayede edebi hayatında adeta bir dönüm noktası olan bu başarı, onun ününün tüm ülkeye yayılmasına vesile oldu. İlk kitabını olan “Ömrümde Sükût” 1933 yılında okurlara sundu. Ünlü şair ayrıca, garip alımından esinlenerek serbest tarzda şiirler yazdı. Bu dönemde esinlendiği yabancı şairler ise Baudelarie, Verlaine oldu. Bunların dışında bağımsız bir stil ile uyum ve biçim kurallarına uygun duygulu şiirler sundu. Şiirlerinde yalnızlık ve ölüm temaları ön planda plandaydı, ustalık dönemlerinde yazdığı “memleket isterim” adını verdiği şiiri ile ününe ün kattı.
Cahit Sıtkı Tarancı Ölümü
Cahit Sıtkı Tarancı, 13 Ekim 1956 tarihinde yaşamını Viyana’da yitirdi. Geçirmiş olduğu ağır bir akciğer hastalığı sonrasında tedavisinin Türkiye’ye yapılamaması nedeniyle Viyana’ya gitmek zorunda kalan Tarancı, burada yapılan tedavinin sonuç vermemesi üzerine yaşamını 46 yaşındayken yitirdi. Vefatının ardından 1957 senesinde Varlık Dergisi tarafından düzenlenen olan bir ankette en beğenilen yazar olarak seçildi.
Cahit Sıtkı Tarancı Şiirleri
• Desem Ki
• Otuz Beş Yaş
• Memleket İsterim
• Değişik
• Gün Eksilmesin Penceremden
• Karasevda, Abbas
• Yalnızlığa Dair
• Biz Nerdeyiz Sevgilim
• Avuçlarıma Sığmıyor Yıldızlar
• Gün Olur Ki
• Yalnızlık Macerası
• Fikr i Sabit
• Ben Aşk Adamıyım
• Serenad
• Atatürk’ü Düşünürken
• Anlamak
• Ölümden Sonra
• Yanılgı
• İlk Aşk
• Madem Ki Vakit Akşam
• Deniz
• Ölüm
• Gençlik Böyledir İşte
• Korktuğum Şey
• Şaşırdım Kaldım
• Bir Ölünün Ağzından
• Aşk İle, Hâtıralar
• Aşkımız
• Gece Şarkısı
• İnsan Hıçkırıkları
• Gerçek, Paydos
• Fani Dünya
• Oyun
• Meşgale
• Mezarlık
• Korkunç Güzel
• Bahar Sarhoşluğu
• Gündüz
• Her Günkü Şarkım
• Sanatkârın Ölümü
• Perişan Sofra
• Renkler
• Kulak Ver Ki
• Şubat Günü
• Sayıklıyan Ağaç
• Bayram Yemeği
• Karanlıktaki Hazine
Mektup
• Ziya´ya Mektuplar (Ölümünden sonra 1957. Ziya Osman Saba´ya mektupları)
Hikaye
• Cahit Sıtkı’nın Hikâyeciliği ve Hikâyeleri (Selahattin Ömerli derledi, 1976)
• Bütün Şiirleri (Asım Bezirci derledi, 1983)