Gulum.net



şarkı sözleri | biyografi | rüya | türkü | türkiye | sohbet | müzik | şiir şair | hikaye | fıkra | oyun | hazır mesaj | gül resimleri


zehra birsen yamak istanbul gözlü çocuk şiiri
e kart
Sohbet Odaları
güzel sözler
gazeteler



a  b  c  ç  d  e  f  g  h  ı  i  j  k  l  m  n  o  ö  p  r  s  ş  t  u  ü  v  y  z 

istanbul gözlü çocuk

Bir çocuk oyuncağıydı İstanbul

İstanbul gözlü çocuğun ellerinde

Düştü…

Kırıldı aynası

Kırıldı bin bir yerinden

Yapıştırıldı pul pul

Bir ah! Duyuldu derinden

Kalır mıydı İstanbul

Kalır mıydı aynısı



Bin bir gözüyle bakıyordu artık İstanbul

İstanbul gözlü çocuğa

“Hayâl-meyâl” dese de

Koskoca bir yalandı hatırlamadığı

Eve geç gelirdi babası

Sebep; falan-filândı

Önünde rakı masası

Elinde falakası

Tir, tir titrerdi İstanbul gözlü çocuk

İçinde yangın yeri

Yangın yeriydi sobası

Kıştı, soğuktu, tir tir titrerdi ayakları

Ve kulaklarında sayardı İstanbul

Dayakları



Çok geçmedi, dayanamadı, göçtü anası

Ve bir öğlen vakti duyuldu salâsı

Ne zaman ezan sesi duysa

İstanbul gözlü çocuk

Ne zaman ezan sesi

Beş vakit İstanbul Musallası



Sevmeye hakkı olmadığını bile bile sevdi

İstanbul adlı bir kızı

Düşlediği de küçücük bir evdi

İstanbul dört duvar

Dört duvar mahrem

On yedisini bile beklemedi deprem

Dört duvar sevdi

İstanbul adlı kızı

İki damla İstanbul düştü gözlerinden

İstanbul içinde bir sızı

Kâh dolaştı renkleri kâh baktı siyaha

Sadece

Sadece İstanbul kırmızı…



İki damla İstanbul düştü gözlerinden

Kaç İstanbul türetti

Bir İstanbul belirdi düşlerine

İstanbul’a da yetti

Nihayeti bir biletti

Bir sinema çıkışı attı cebinden

İstanbul edeceğini etti

Doğuya gitse

Çin’de doğuyordu İstanbul

Sessiz sedasız içine doluyordu

Ne zaman nefessiz kalsa

Bir solukta İstanbul

Bir soluk içinde boğuluyordu



Yalancı mutluluklar diyarıydı İstanbul

Tüm sahte mutluluk İstanbul’da tozutuyordu

Yirmi dört olsa da ayarı

Bir saptın mı İstanbul’a

Bir saptırdı mı İstanbul

İstanbul kadar bozuluyordu



İstanbul tavernasında “Çın, çın” kırılıyordu tabaklar

Suskun kalan şahitleriydi kirli ellerinde ak sokaklar

“Birimiz hepimiz için, hepimiz birimiz için”

Masalını anlatıyorken dudaklar

Birileri kaymağını yiyordu İstanbul’un

Birinin başında patlıyordu kabaklar



Kurtulmak vardı İstanbul’dan

İstanbul bir düştü

Boğazından geçti köprü

Köprüden geçti İstanbul

Köprüde niceler ölmüştü

Kırıldı bin bir yerinden

Atladı

İstanbul’a düştü

Kurtulmak vardı ya İstanbul’dan

İstanbul başına üşüştü…



İstanbul Bir Düştü…
zehra birsen yamak

Gönderen: Webmaster




SANATÇIYA AYİT EN ÇOK OKUNAN DİĞER ŞİİRLER
1. simidin iki yarısı
2. kardelen yüreğim
3. çanakkale geçilmez
4. istanbul gözlü çocuk



Bu bölümde yayımlanan şiirler eser(ler) [telif hakları] sahiplerine ayittir. Eklenen şiirlerden editörler sorumlu değildir.


.:: Gulum.NET ::. 2002 - 2019 © Kalp Sevmekten Yorulmaz

izmit rent a car  |  muhabbet.org  |  Sohbet  |  Sohbet  |  sohbet  |  Sevgi Nehri  |  Bizim Mekan

sık kullanılanlara ekle  |  açılış sayfası yap  |  tavsiye et  |  gizlilik politikası  |  Turk Chat